Z czasów nowożytnych wywodzi się też nazwa Góry Olbrzymie (Riesengebirge), która to początkowo oznaczała wyłącznie najwyższy szczyt tych gór, czyli Śnieżkę, a później przeniesiona została na całe pasmo. W przeszłości na określenie Karkonoszy używano też nazw: Góry Śnieżne, Czeski Las i Góry Ryfejskie. Z Karkonoszami Historycznie rzecz ujmując lud Szerpów to potomkowie plemienia Khampów, ludu Khampa zamieszkującego region Kham we wschodnim Tybecie. Khampowie byli grupą tybetańskich wojowników, znanych z męstwa i waleczności. Teraz aby wyjaśnić dlaczego Szerpowie znaleźli się tak daleko od swoich korzeni, musimy sięgnąć głęboko do historii. Jeden z najwybitniejszych himalaistów świata Krzysztof Wielicki o pierwszym zimowym wejściu na ośmiotysięcznik K2, którego dokonali Szerpowie. STAŁO SIĘ!!! Grupa dziesięciu Szerpów (są przeważnie tragarzami i przewodnikami wypraw w Himalaje) dotarła w sobotę na szczyt K2 💪 drugiej najwyższej góry na Ziemi. Po raz pierwszy dokonano tego w sezonie zimowym. GRATULUJEMY! Objawy zatrucia grzybami po ilu godzinach. Pierwsze objawy zatrucia, takie jak silne bóle brzucha, wymioty i obfita biegunka, pojawiają się zwykle od 8 do 12 godzin po zjedzeniu grzyba. Później następuje kilkunastogodzinna pozorna poprawa, a po niej pojawia się żółtaczka świadcząca o uszkodzeniu wątroby. a) Szerpowie - lud tybetański zamieszkujący Himalaje w Indiach i Nepalu. Zajmują się głownie rolnictwem i uprawiają małe poletka, np. ryż, herbatę, owoce cytrusowe, na wyższych pasmach górskich pszenicę, ziemniaki, warzywa o raz hodują jaki, owce i kozy. Mężczyźni są jednak przeważnie tragarzami i przewodnikami wypraw w Himalaje. Szerpowie trudnią się hodowlą jaków, owiec i kóz. Na niższych wysokościach, na małych poletkach, uprawiają ryż, herbatę i cytrusy, a niekiedy także ziemniaki. Wielu Szerpów znajduje zatrudnienie w turystyce. Mężczyźni są często tragarzami i przewodnikami wyprawy w góry. Jednak YouTube to nie tylko filmiki z Minecraft, pranki i Ekipa Friza. To medium, na którym znajdziemy tysiące nagrań wideo o ogromnej wartości edukacyjnej. Jakie kanały warto śledzić? Poniżej lista 10, moim zdaniem, najciekawszych kanałów, które powinien mieć w zakładce „ulubione” każdy nowoczesny nauczyciel. Poznano sekret wyjątkowych możliwości Szerpów. Żyjący na dużej wysokości Szerpowie dostarczają do tkanek większą ilość krwi i tlenu – pokazała naukowa wyprawa na Mount Everest. Zdaniem naukowców odkrycie może pomóc w leczeniu ciężko chorych pacjentów. Szerpowie znani są głównie ze swojej zdolności do stosunkowo Jakie są trzy niebezpieczeństwa, z którymi mogą spotkać się wspinacze na Mt Everest? Kto wspiął się na Everest najwięcej razy? Dlaczego Szerpowie są tak dobrzy we wspinaczce? Czy Everest jest łatwy do zdobycia? Czy Szerpa to wyścig? Dlaczego samoloty nie latają nad Everestem? Dlaczego zabronione jest latanie nad Taj Mahal? 54PB. Znani ze swoich niebywałych zdolności do życia na dużych wysokościach Szerpowie dostarczają swoim tkankom więcej niosącej tlen krwi zamiast zwiększać w niej produkcje hemoglobiny – ustalili badacze. Odkrycia te mogą pomóc w ulepszeniu terapii pacjentów z chorobami związanymi ze zmniejszonym poziomem tlenu we krwi i tkankach. Ekspedycja badawcza na Mount Everest rzuciła światło na wyjątkowe fizjologiczne podstawy adaptacji u Szerpów, dzięki którym lepiej nadają się do życia na dużych wysokościach. Badania na ten temat ukazały się w „Experimental Physiology”. Szerpowie od wieków zamieszkują wysoko położone tereny Himalajów. Znani są ze swoich niebywałych zdolności do życia na dużych wysokościach, gdzie zawartość tlenu jest znacznie niższa. Obecnie mężczyźni zajmują się przede wszystkim wyprawami na najwyższe szczyty Himalajów, gdzie są tragarzami i przewodnikami. To do nich należą rekordy liczby wejść na Mount Everest (Lhakpa Tenzing i Phurba Tashi weszli tam 21 razy). Jednak fizjologiczne podstawy ich niesamowitych zdolności pozostawały nieuchwytne. Co ciekawe, mieszkańcy nizin, a nawet ludzie również żyjący na dużych wysokościach, chociażby w Andach, radzą sobie z niedoborem tlenu związanym z wysokością poprzez zwiększenie ilości komórek przenoszących tlen – hemoglobiny, ale Szerpowie nie korzystają z tego mechanizmu. Zatem jak radzą sobie z mniejszą ilością tlenu we krwi? To pytanie nurtowało badaczy z University College London. Aby poznać ten sekret, zorganizowali eksperyment badawczy z udziałem Szerpów, obejmujący ekspedycję w Himalaje. W badaniach porównano organizmy i sposób ich przystosowania do dużych wysokości dwóch różnych populacji: Szerpów oraz mieszkańców niżej położonych terenów. Naukowcy badali organizmy uczestników eksperymentu w Londynie (50 m Katmandu (1300 m oraz w bazie na drodze wiodącej na Mount Everest (5300 m Warunki atmosferyczne, przede wszystkim temperatura, która wpływa na zwężenie naczyń krwionośnych czy profil wejścia były identyczne dla wszystkich uczestników. Zatem wszelkie wykryte różnice między uczestnikami można przypisać raczej ich indywidualnej fizjologii niż zmienności warunków czy czasie ekspozycji na niskie poziomy tlenu na dużych wysokościach. Naukowcy stwierdzili, że wraz ze zmniejszaniem się ilości tlenu w otoczeniu podczas wspinaczki na Mount Everest, Szerpowie są w stanie utrzymać większy przepływ krwi i tym samym nieustannie i z minimalnym niedoborem dostarczać tlen do tkanek. U mieszkańców nizin przepływ krwi znacznie spadał. W gruncie rzeczy pokazuje to, że Szerpowie, w porównaniu do mieszkańców nizin, są w stanie dostarczyć więcej tlenu do swoich organizmów. Nowe odkrycia mogą również wyjaśnić, jak Szerpowie prosperują na tak dużych wysokościach bez zwiększania zawartości hemoglobiny. Wysokie poziomy hemoglobiny sprawiają, że krew jest gęsta i lepka, co nie tylko spowalnia jej przepływ w organizmie, ale także zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak skrzepy krwi w płucach. Organizmy Szerpów niejako faworyzują szerszy przepływ niosącej tlen krwi niż zwiększenie zawartości tlenu we krwi przez wzrost produkcji hemoglobiny. Mimo tego Szerpowie wciąż są w stanie dostarczyć swoim tkankom wystarczającą ilość tlenu, a jednocześnie zminimalizować ryzyko potencjalnie śmiertelnych skutków ubocznych związanych z wysokim poziomem hemoglobiny. Zachowania organizmu w odpowiedzi na niski poziom tlenu na dużych wysokościach mogą być doskonałą symulacją stanu organizmów pacjentów cierpiących na choroby związane ze zmniejszonym poziomem tlenu we krwi i tkankach. Dlatego dzięki zrozumieniu fizjologii Szerpów być może uda się ulepszyć leczenie takich pacjentów i opracować nowe strategie diagnostyczne i terapeutyczne. - Mechanizmy zidentyfikowane w tym badaniu, takie jak zwiększony przepływ krwi i dostarczanie tlenu do funkcjonujących tkanek, prawdopodobnie opisują alternatywne sposoby wspomagania dostarczania tlenu u ciężko chorych pacjentów. Przyszłe badania powinny ustalić mechanizmy komórkowe leżące u podstaw tej reakcji. Identyfikacja takich różnic i naśladowanie organizmów osób najbardziej przystosowanych do środowiska ubogiego w tlen może ujawnić nowe docelowe szlaki podatne na leczenie farmakologiczne – powiedział Edward Gilbert-Kawai, współautor publikacji. Źródło: Science Daily, fot. Niklassletteland/ Wikimedia Commons/ CC BY-SA Dział: Krajobrazy świata Temat: Krajobraz wysokogórski Himalajów Podręcznik str. 149 – 154 Himalaje są najwyższym łańcuchem górski na Ziemi. Najwyższym punktem jest Mount Everest ma 8850 m Nazwa Himalaje pochodzi od słów hima oznaczającego śnieg oraz alaja, czyli dom, Himalaje to "dom śniegu". Cechy krajobrazu wysokogórskiego: charakterystyczne wiatry fenowe( ciepłe, suche, porywiste i silne) bardzo wysoka amplituda dobowa temperatur im wyżej tym niższa temperatura( na 100m w górę spadek temp. o 0,6°c) mała wilgotność powietrza . W najwyższych partiach Himalajów temperatura powietrza rzadko jest dodatnia. Prawie wyłącznie pada śnieg, a wiatr wieje z ogromna prędkością. Śnieg gromadzi się w dolinach, w których utworzyły się lodowce górskie. W Himalajach przebiega granica miedzy strefą klimat zwrotnikowego, który występuje w części południowej (klimat zwrotnikowy typ monsunowy, wilgotny), oraz strefa klimatów podzwrotnikowych (klimat typowo górski, chłodny, suchy). Obszary górskie charakteryzują się również wykształconymi piętrami roślinnymi. Piętra roślinne w górach wysokich - przykład Himalaje Źródło: Mieszkańcy Himalajów Żyjący w najwyższych górach świata Szerpowie mieszkają nawet na wysokości 5 000 m zajmują się hodowla jaków, owiec i kóz. Na niższych wysokościach na małych poletkach uprawiają ryż, herbatę, cytrusy. Szerpowie znajdują także zatrudnienie w turystyce, są często tragarzami i przewodnikami wypraw Temat: Krajobraz tajgi i tundry Podręcznik 142 – 148 Tajga występuje tylko na półkuli północnej w strefie klimatów umiarkowanych, zajmuje obszary północne Ameryki Północnej, Azji i Europy. Źródło: Klimat umiarkowany, lata są ciepłe i krótkie, a zimy długie, kiedy temperatura spada nawet do – 40ºC Tajga w zależności od położenia różni się składem gatunkowym, głównie tworzą ją lasy iglaste, które tworzą: świerki, sosny, jodły, modrzewie. W tajdze żyje wiele zwierząt: - łosie - niedźwiedzie - sobole - rosomak - ptaki: sikory, głuszce, jastrzębie Ze względu na niesprzyjające warunki tajga jest słabo zaludniona. W północno-wschodniej Azji żyją w tajdze Jakuci. Tradycyjnie zajmują się hodowlą reniferów, koni, myślistwem i połowem ryb. Tundra znajduje się w strefie klimatów okołobiegunowych, na półkuli północnej: w Ameryce Północnej, Azji i Europie. Źródło: Klimat charakteryzuje się niską temperaturą powietrza, latem rzadko przekracza 10ºC, a zimą spada nawet do – 50ºC. Tundra jest obszarem bezleśnym, występują tam: porosty, mchy, trawy, krzewinki, borówka, a także karłowate wierzby czy brzozy. Zwierząt jest bardzo mało, można tam spotkać: - pardwy - sowę śnieżną - piżmowoły - renifery - lisy polarne - gronostaje. Tradycyjna ludność tundry zajmowała się polowaniem na zwierzęta, łowieniem ryb. Tereny te zamieszkiwane są przez Inuitów. Temat: Krajobraz śródziemnomorski Podręcznik str. 136 – 141 Krajobraz śródziemnomorski występuje w rejonie Morza Śródziemnego, w strefie podzwrotnikowej. Podobne warunki jak na wybrzeżach Morza Śródziemnego panują również na niewielkich obszarach na czterech innych kontynentach: na zachodzie Ameryki Północnej i Południowej oraz na południu Afryki i Australii. W strefie klimatów podzwrotnikowych wokół Morza Śródziemnego: - lato w klimacie śródziemnomorskim jest gorące i suche - zima w klimacie śródziemnomorskim jest ciepła i deszczowa. Przeanalizuj mapę i klimatogram dla Rzymu, który znajduje się w podręczniku na str. 136 Roślinność w strefie śródziemnomorskiej jest przystosowana do letniego okresu suszy, liście drzew i krzewów są skórzaste – lśniące, grube i twarde, - oleandry - jałowce - mirty - wawrzyny Można także spotkać : - powojniki - kolcolisty - rozmaryny Na terenach niewykorzystywanych rolniczo występuje makia – zarośla wiecznie zielonych krzewów ( jałowców, oleandrów, mirtów, wawrzynów) i niskich drzew (m. in. Cyprysów, dębów, i sosen pinii) charakterystyczne dla strefy śródziemnomorskiej. W strefie krajobrazu śródziemnomorskiego żyje wiele gatunków zwierząt: - daniele - kozice - muflony - koziorożce - wiewiórki - owady – cykady - gady – jaszczurki, węże, gekon śródziemnomorski - ptaki – cierliki Ludność strefy śródziemnomorskiej zajmuje się rolnictwem i turystyką. Charakterystycznymi elementami krajobrazu są sady drzew oliwnych, cytrusowych (pomarańczy, cytryn, mandarynek) i winnice. W rejonie Morza Śródziemnomorskiego powstały jedne z najstarszych cywilizacji świata, rozwinęła się tam kultura Egiptu, starożytnej Grecji i Rzymu. Wybrzeża Morza Śródziemnego są bardzo chętnie odwiedzane przez turystów z powodu ciepłego i słonecznego lata oraz licznych zabytków. Kraje Basenu Morza Śródziemnego m. in. Hiszpania, Francja, Włochy, Grecja, Chorwacja, północna Afryka - Egipt. Temat: Krajobraz pustyni gorącej i pustyni lodowej cz. 2 Pustynia lodowa Podręcznik - 133 Pustynia lodowa to obszar ubogi w roślinność, ale bardzo bogaty w lód Regiony, w jakich występuje pustynia lodowa to obszary wokół bieguna północnego i bieguna południowego Biegun północny – Arktyka w skład, której wchodzi Ocean Arktyczny, wyspy na tym oceanie – Grenlandia (największa wyspa na świecie) oraz obszary północne Ameryki Północnej, Europy i Azji Źródło: Biegun południowy – Antarktyka, obejmuje kontynent Antarktyda, wyspy, które się tam znajdują oraz Ocean Południowy. Źródło: Klimat jest bardzo surowy, charakteryzuje się niskimi wartościami temperatury powietrza. W zimie na Grenlandii temperatury dochodzą do - 50ºC. Zimniejsza jest Antarktyka, ponieważ jest tam wielki ląd, który szybko się wychładza. Wieją bardzo silne wiatry, a opady są niewielkie, wyłącznie w postaci śniegu, dlatego też na tym obszarze występuje lądolód - potężna pokrywa lodowa. Na wybrzeżach żyją duże ssaki lądowe, np.: wół piżmowy, renifer karibu, niedźwiedź polarny. W wodach arktycznych żyje wiele gatunków fok, ryb, liczne są także ptaki, które latem gniazdują na lądzie, ale żerują w pasie wód przybrzeżnych. Na Antarktyce żyją pingwiny Na obszarach polarnych na północy mieszkają Eskimosi, Lapończycy, Nieńcy, żyją oni z rybołówstwa, myślistwa oraz hodowli reniferów. Na Antarktydzie znajdują się jedynie stacje badawcze, w których czasowo przebywają naukowcy. Na tych obszarach występują dni i noce polarne. W czasie dnia polarnego Słońce nie zachodzi dobę lub dłużej, a w czasie nocy polarnej – nie wschodzi przez dobę lub dłużej. Na biegunach dzień i noc polarna trwają po półmroku. Temat: Krajobraz pustyni gorącej i pustyni lodowej cz. 1 Pustynia gorąca Podręcznik str. 127 – 130 Pustynia – obszar, na którym ze względu na niesprzyjające warunki klimatyczne roślinność jest bardzo uboga lub w ogóle nie występuje; wyróżnia się pustynie gorące oraz pustynie lodowe. Pustynia gorąca leży w strefie klimatów zwrotnikowych, który charakteryzuje się tym, że przez cały rok jest tam gorąco i sucho, opady są bardzo niewielkie i nieregularne. Może się zdarzyć, że deszcz nie pada przez kilka lat. Najbardziej znaną pustynią na świecie jest Sahara, która leży w północnej Afryce. W zależności od rodzaju podłoża możemy wyróżnić pustynie: piaszczyste żwirowe kamieniste. Wiatr wiejący na pustyni piaszczystej usypuje wydmy, a na pustyni kamienistej wiatr uderza niesionym piaskiem w większe fragmenty skalne i w taki sposób powstają formy o różnych kształtach nazywane grzybami skalnymi. Rośliny i zwierzęta na pustyni gorącej Pustynia formacja roślinna gdzie jest mało roślin. Na pustyni wykształciły się rośliny, które mają umiejętność przeżycia w trudnych okolicznościach, kiedy jest gorąco i sucho: kaktusy – opuncja, tamaryszki. Bujna roślinność występuje jedynie w oazach. Oaza – miejsce na pustyni, w którym wody podziemne znajdują się płytko pod powierzchnią gruntu; występująca tam roślinność jest znacznie bujniejsza niż na otaczających terenach. Zwierzęta także przystosowały się do życia na pustyni np. wielbłąd, który w garbie ma dużo tłuszczu, z którego korzysta kiedy, przez długi czas nie ma wody, skoczek pustynny, fenek (polują w nocy, w dzień chowają się przed słońcem). Na pustyni bywa, że w ciągu dnia powietrze nagrzewa się powyżej 40°C, a nocą temperatura może spaść nawet poniżej 0°C. Ludzie, którzy mieszkają na pustyni w Afryce to Beduini, zajmują się oni głównie hodowlą zwierząt – wielbłądy, owce, kozy. Mieszkańcy pustyni budują domy z kamienia i gliny. Zadanie Wykonaj w zeszycie zadanie. Zadanie należy przesłać na adres: sp6geografia@ do r. Temat: Krajobraz sawanny i stepu Podręcznik 120 - 126 Sawanna 1. Sawanna występuje w strefie klimatów równikowych. Temperatura jest tam wysoka przez cały rok, a roczne sumy opadów w pobliżu pustyń wynosi od 200 mm do 1000mm w sąsiedztwie lasów równikowych.. Zajmuje ona rozległe obszary w Afryce, Ameryce Południowej i Australii. Źródło: 2. W sawannie wyróżniamy: - porę deszczową – rośliny mają wody pod dostatkiem, bujnie się wówczas rozwijają, kwitną i wydają owoce - porę suchą – nadal jest gorąco, ale brakuje wody, roślinność częściowo zamiera aż do następnej pory deszczowej (w dolinach rzek pojawiają się wąskie pasy wiecznie zielonych drzew, zwane lasami galeriowymi). 3. Świat roślin i zwierząt sawanny Na sawannie występują trawy oraz nieliczne drzewa – baobaby i akacje. Zwierzęta: antylopy, zebry, słonie, żyrafy, lwy lamparty, gepardy, sępy, szakale 4. Życie mieszkańców strefy sawann Mieszkańcy sawanny w Ameryce Południowej i Afryce zajmują się głównie rolnictwem. Wprawdzie na słabych czerwonych glebach uprawiają: proso, sorgo, kukurydzę, maniok, jednak częściej zajmują się pasterstwem bydła, kóz i owiec. Wędrują w poszukiwaniu pożywienia dla zwierząt. Ludem żyjącym na sawannie są Masajowie, rozproszeni są na terenach północnej Tanzanii i południowej Kenii. Wysocy, szczupli i odziani w kolorowe szaty są chyba najbardziej charakterystycznym plemieniem Czarnego Lądu. Step 1. Stepy występują w suchej strefie klimatu umiarkowanego (deszcze i umiarkowane temperatury powietrza występują prze stosunkowo krótki czas wiosną i jesienią) – taki rodzaj klimatu umiarkowanego nazywamy kontynentalnym. Charakteryzują się gorącym suchym latem i mroźną i sucha zimą. Step jest bezdrzewną, trawiastą formacją roślinną, z możliwą domieszką krzewów. W różnych częściach świata tę formację określa się różnymi nazwami: step – Azja i Europa preria – Ameryka Północna (Wielkie Równiny Prerii) pampa – Ameryka Południowa (Nizina LaPlaty) Źródło: 2. Świat roślin i zwierząt stepów Stepy rozległe tereny porośnięte trawami i niskimi roślinami. Na stepach żyją różnorodne zwierzęta: gryzonie np. świstaki, pieski preriowe i susły, ssaki kopytne np. osły, suhaki, bizony oraz ptaki, kuropatwy, przepiórki. Niezwykle bogaty jest świat owadów. 3. Życie mieszkańców stepów Ziemia na stepach jest żyzna i bogata w próchnicę, dzięki temu plony są obfite. Mimo to życie na stepach jest wymagające. Brakuje tu wody i niewiele jest roślin dających jadalne owoce. Mieszkańcy stepów niektórzy Mongołowie i Kazachowie prowadzą tradycyjny tryb życie, zajmują się chowem zwierząt, głównie bydła. Zwierzęta hodowano na mleko i mięso. Z kolei skóry, kości i wełna były materiałami do konstrukcji przenośnych domów nazywanych jurtami (w Azji) lub tipi (w Ameryce). Ze skór szyto ubrania, a wełna stała się surowcem do wytwarzania tkanin, dywanów i koców. Prowadzą oni koczowniczy tryb życia. Zadanie dla chętnych: Wykonaj dioramę wybranego krajobrazu świata. Przestrzenna makieta z kartonu, która przedstawia „scenę”, wybranego krajobrazu: wilgotnego lasu równikowego, stepu, sawanny, pustyni gorącej, pustyni lodowej, tundry, tajgi, wysokogórski Himalajów. Do makiety należy dołączyć podpis z nazwą krajobrazu oraz imieniem i nazwiskiem oraz klasą. Wykonane makiety proszę przechować, aby później uczniowie mogli je przynieść do szkoły. Poniżej przykładowe zdjęcie dioramy. Szerpowie są znani w świecie wspinaczy wysokogórskich, lecz szeroką sławę zyskali po swoim ostatnim wyczynie. Zdobycie zimą K2 nie udało się nikomu wcześniej. Kim są na co dzień i czym się zajmują? Odpowiedzi możemy znaleźć w książce Magdy Lassoty,Szerpowie są ludem zamieszkującym niższe partie Himalajów w Indiach i Nepalu. Tradycyjnie zajmują się hodowlą jaków, owiec i kóz, a także uprawą zbóż, herbaty czy cytrusów. Od wielu lat pracują dla turystów - jako tragarze górscy i Szerpów zamieszkujących zbocza gór na wysokości 3 do 6 tys. metrów mają specyficzną budowę. Na parterze zwykle mieści się obora, w której zwierzęta znajdują schronienie. Ciągłe przebywanie na dużych wysokościach sprawia, że mieszkańcy świetnie radzą sobie ze znacznych wysokościach powietrze bywa rozrzedzone. Z tego powodu turyści pochodzący z nizinnych terenów, mają problemy ze złapaniem oddechu w górach. Mieszkańcom Nepalu nie sprawia kłopotu wchodzenie pod górę z ogromnym bagażem, dlatego są najlepszymi prowadzą turystów w górySzerpowie zyskali uznanie turystów z całego świata i dziś są najpopularniejszymi przewodnikami w Himalajach. Nie tylko świetnie się wspinają, ale też oferują wyprawy w niższych cenach, niż usług nepalskiego przewodnika skorzystała Magda Lassota, autorka książki "W cieniu Everestu". O swoich zaskoczeniach, przeżyciach, a przede wszystkim kontaktach z Szerpami opowiedziała po spędzeniu dwóch miesięcy w bazie pod Everestem, na wysokości 5364 m Polka sprawdziła, jak wygląda praca przewodników w Himalajach, kto może się jej podjąć oraz jak wyglądają przygotowania do wyprawy. Często zdarza się, że niedoświadczone osoby są zabierane na szczyt, co przypłacają urazami, a nawet śmiercią. Niestety nawet doświadczeni himalaiści wiele ryzykują i nie mogą czuć się W tym roku pracuje dla nas wielu młodych chłopców. Niektórzy z nich wyjdą do obozu drugiego, żeby pracować tam w kuchni. Będziemy ich obserwować i jeśli będą w dobrej formie, pójdą z nami na szczyt jako pomocnicy. Będą nieść tlen dla klientów. Jeśli się sprawdzą i staną na szczycie, w przyszłym roku będą mogli prowadzić na górę klientów. Taki mamy tutaj system, nie wiem, jak jest w innych agencjach - Tragarz z Nepalu/ BY-SA należą do nichWielki wyczyn Nepalczyków, którzy jako pierwsi stanęli na szczycie K2 zimą, spotkał się z negatywnymi opiniami. Chociaż nie można odebrać im palmy pierwszeństwa, to wspinacze wytykają im pewnego rodzaju doping. Szerpowie dotarli do celu z użyciem butli tlenowych, które ułatwiają przetrwanie na dużych względu na kwestię wspomagania się tlenem podczas wyprawy, trzeba przyznać, że to niezwykle silni i wytrzymali ludzie, którzy okiełznali nieprzystępne górskie tereny. Żyją na trudnym terenie, ale dzięki temu potrafią o wiele więcej, niż przeciętny człowiek. To właśnie do Szerpów należą rekordy liczby wejść na Mt. Everest. Lhakpa Tenzing i Phurba Tashi dokonali tego 21 razy, a Kami Rita Sherpa aż 24 razy. Najbardziej znani są teraz trzej bracia, którzy założyli agencję Seven Summit Treks - tę, która zorganizowała udaną zimową wyprawę na Mount Everest/ Andreas GäblerSpotkała Cię niecodzienna sytuacja na wycieczce? Prowadzisz hotel lub pensjonat i chcesz podzielić się z nami swoimi spostrzeżeniami lub historiami? A może chcesz skontaktować się z nami w innej sprawie związanej z turystyką? Zapraszamy do wysyłania wiadomości na adres redakcja@ Onet